Categorie: Financial Advice

Inzicht in Noord-Amerikaans beleggen is van vitaal belang om te begrijpen waarom de Verenigde Staten de enige ontwikkelde natie is die van haar burgers eist dat ze twee aparte belastingaangiften indienen. Amerikaanse burgers moeten zowel een lokale belastingaangifte als een Amerikaanse belastingaangifte indienen, ongeacht of ze in Spanje, het Verenigd Koninkrijk, Dubai of Panama wonen.

Veel Amerikanen en Canadezen onderhouden sterke financiële banden met hun thuisland. Sommigen hebben pensioenen of bezittingen in de VS of Canada uit hun vorige verblijfplaats daar. De Verenigde Staten staan los van ongeveer 130 landen die financiële informatie uitwisselen. Deze beperking werpt grote obstakels op voor Amerikanen die in het buitenland wonen. De situatie wordt nog ingewikkelder voor mensen die Amerikaanse aandelen, ETF's of beleggingsfondsen bezitten. Op basis van ons werk met klanten in 35 landen geven we uitleg over exitheffingen, pensioenactiva en de fiscale risico's van uw Noord-Amerikaanse beleggingen.

Ben je een Amerikaanse of Canadese expat?

Je belastingsituatie ziet er heel anders uit als Amerikaan dan als Canadees die in het buitenland woont. Amerikanen ontkomen niet aan hun belastingverplichtingen, waar ze ook wonen. Canadezen zien hun belastingplaatje veranderen op het moment dat ze zich ergens anders vestigen.

Inzicht in je fiscale identiteit in het buitenland

Amerikaanse expats staan voor een unieke uitdaging in de digitale wereld. De VS staat wereldwijd bijna alleen - met alleen Eritrea als gezelschap - met belastingen gebaseerd op staatsburgerschap in plaats van op waar je woont. Dit betekent dat de IRS op de hoogte wil zijn van elke dollar die je wereldwijd verdient.

Je Amerikaanse belastingplicht verdwijnt niet omdat je in een ander land woont. Je hebt een Taxpayer Identification Number (TIN) nodig, meestal je burgerservicenummer, om federale belastingen in te dienen en je buitenlandse rekeningen te rapporteren. Het leven wordt nog ingewikkelder als je in het buitenland voor jezelf werkt – je kunt dan extra hoofdpijn krijgen van de belasting voor zelfstandigen.

Canadese expats werken onder verschillende regels die zich richten op waar ze wonen. Je belastingstatus hangt af van het feit of je "belangrijke woonbanden" met Canada onderhoudt. Deze banden zijn ongeveer:

• Waar je meestal woont
• Waar uw echtgeno(o)t(e) of partner woont
• Waar je personen ten laste wonen

De "183-dagen-regel" is ook van belang: je kunt nog steeds meetellen als ingezetene voor de belastingen als je 183 dagen of meer in Canada verblijft in een belastingjaar. Veel Canadezen dienen een formulier NR73 in bij de Canada Revenue Agency (CRA) om hun status van niet-ingezetene officieel te maken.

Waarom je nationaliteit er financieel nog steeds toe doet

Amerikaanse expats kunnen niet ontsnappen aan hun financiële verplichtingen tegenover Uncle Sam. Je moet elk jaar belastingaangifte doen in de VS en al je wereldwijde inkomsten opgeven. De uitsluiting van buitenlands verdiend inkomen helpt je voorkomen dat je twee keer moet betalen, maar je moet deze formulieren nog steeds indienen.

Amerikaanse burgers moeten de overheid ook informeren over hun buitenlandse bankrekeningen via de Foreign Bank Account Report (FBAR) als ze er genoeg geld op hebben staan. De straffen voor het niet melden kunnen hoog oplopen – je kunt hoge boetes krijgen of zelfs je paspoort kwijtraken als je de regels opzettelijk negeert.

Canadezen die niet-ingezetenen worden, schudden hun fiscale banden met thuis van zich af. Maar er zit een addertje onder het gras: je krijgt te maken met een "exitheffing" op vermogenswinst uit niet-geregistreerde beleggingen. De CRA doet alsof je alles wat je bezit hebt verkocht en belast je winst op dat moment.

Canadese expats moeten weten dat ze nog Canadese belastingen verschuldigd kunnen zijn. Op geld uit Canadese bronnen zoals RRSP-opnames, CPP/OAS-uitkeringen of dividenden wordt tot 25% bronbelasting ingehouden, hoewel dit door belastingverdragen lager kan uitvallen.

Het belastingverdrag tussen de VS en Canada helpt te bepalen welk land voorrang heeft bij het belasten van verschillende soorten inkomsten en voorkomt dubbele belastingheffing via buitenlandse belastingkredieten. Maar dit verdrag verandert niets aan het fundamentele verschil tussen hoe de VS staatsburgerschap en Canada ingezetenschap belast.

Je staatsburgerschap en waar je woont zijn bepalend voor elke geldbeslissing die je als Amerikaan of Canadees in het buitenland neemt. Deze verschillen hebben invloed op hoe je investeert, je pensioen plant en je financiën beheert. Als je deze regels kent, voorkom je fouten die je geld kunnen kosten terwijl je in een ander land woont.

De fiscale valkuilen van wonen in het buitenland

Leven als expat bevrijdt je niet van Amerikaanse belastingverplichtingen. De Belastingdienst wil nog steeds een deel van je inkomen, zelfs van over de hele wereld. Laten we eens kijken naar enkele financiële verrassingen die veel Amerikanen overvallen als ze naar het buitenland verhuizen.

Dubbele belasting en rapportageverplichtingen

Het Amerikaanse belastingsysteem werkt anders dan in de meeste andere landen. Uncle Sam wil zijn deel hebben, in welk land je ook woont. Amerikaanse expats moeten jaarlijks Amerikaanse belastingen indienen op hun wereldwijde inkomen, wat er vaak toe leidt dat ze twee keer belasting moeten betalen - een keer in hun nieuwe thuisland en nog een keer aan de VS.

Belastingaangifte is flexibel. Amerikanen die in het buitenland wonen, krijgen een automatische verlenging tot 16 juni 2025 (omdat 15 juni op een zondag valt), en ze kunnen het nog verlengen tot 15 oktober. Het addertje onder het gras is simpel: deze extra tijd geldt alleen voor het indienen van papierwerk. Je moet nog steeds belasting betalen voor april, in welk land je ook bent.

Als je die betaling in april mist, worden er snel boetes opgelegd door de IRS. Ze brengen maandelijks 0,5% van uw onbetaalde saldo in rekening, tot maximaal 25%. De IRS voegt ook 7% jaarlijkse rente toe, die dagelijks wordt verhoogd, op zowel de onbetaalde belastingen als de boetes. Uw schuld sneeuwbalt sneller elke dag die voorbijgaat.

Een veelgemaakte fout van expats is denken dat ze geen aangifte hoeven te doen als ze geen Amerikaanse belastingen verschuldigd zijn. Met de uitsluiting van buitenlands verdiend inkomen kun je in 2025 tot $124.047 aan buitenlands verdiend inkomen uitsluiten van Amerikaanse belastingen. Dit bedrag betekent vaak geen Amerikaanse belastingen, maar je moet nog steeds een aangifte en formulier 2555 indienen om dit voordeel te claimen.

Wat is FBAR en waarom is het belangrijk?

FBAR-rapportage wordt verplicht als je buitenlandse financiële rekeningen op enig moment in het jaar meer dan $10.000 bedragen. Hieronder vallen bankrekeningen, effectenrekeningen, beleggingsfondsen en vaak ook pensioenrekeningen.

Mensen onderschatten de drempel van $ 10.000 vaak. Om een voorbeeld te geven: kijk wat er gebeurt als je $ 5.001 tussen rekeningen verplaatst - je dagelijkse totaal springt boven de $ 10.000 en je moet een FBAR indienen. Het geldt ook voor rekeningen waarop je kunt tekenen, zelfs als het geld niet van jou is.

Je dient je FBAR niet in bij je belastingaangifte. Het moet apart worden ingediend via het BSA E-Filing System van FinCEN voor 15 april, met een automatische verlenging tot 15 oktober. Voor elke rekening zijn deze gegevens vereist:

• Naam op de rekening
• Rekeningnummer
• Naam en adres van de buitenlandse bank
• Type rekening
• Maximale waarde gedurende het jaar

Het overtreden van deze regels wordt duur. Niet-opzettelijke overtredingen kosten tot $10.000 per jaar. Een uitspraak van het Hooggerechtshof uit 2023 maakte het duidelijk: dit geldt per jaar, niet per account. Opzettelijke overtredingen worden zwaarder getroffen met $100.000 of 50% van je rekeningsaldo, afhankelijk van wat meer kost.

PFIC-regels en straffen voor niet-naleving

PFIC's (Passive Foreign Investment Companies) genereren passief inkomen via dividenden, rente, royalty's of vermogenswinsten. De meeste buitenlandse beleggingsfondsen, hedgefondsen en veel pensioenplannen vallen in deze categorie.

Buitenlandse beleggingsfondsen gelden meestal als PFIC's. Deze investeringen vereisen een complexe rapportering en krijgen te maken met een strenge fiscale behandeling. Formulier 8621 wordt noodzakelijk voor elke PFIC in de volgende situaties:

• Uitkeringen ontvangen van de PFIC
• PFIC-aandelen verkopen
• Bepaalde keuzes maken
• PFIC's bezitten met een waarde van meer dan $25.000 (alleenstaand) of $50.000 (gezamenlijk)

De belastingregels voor PFIC's zijn standaard hard. Uw uitkeringen en winsten worden belast als gewoon inkomen (tot 40%), terwijl uitgestelde winsten worden bestraft met samengestelde rentes. Er bestaan betere opties voor fiscale behandeling, maar die moet je kiezen als je voor het eerst koopt.

Het overslaan van formulier 8621 kost jaarlijks tot $10.000 per formulier. De IRS kan deze formulieren altijd controleren - er gelden geen tijdslimieten. Belastingprofessionals brengen vaak $500-$1.000 per PFIC in rekening vanwege deze complexiteit.

Slimme planning helpt expats deze belastingvallen te vermijden. Door je verplichtingen te leren kennen en je aan de regels te houden, bescherm je jezelf tegen boetes die je ervaring in het buitenland kunnen ruïneren.

Exitheffingen en verblijfsregels voor Canadezen

Canadese expats hebben een grote uitdaging wanneer ze het land verlaten: ze moeten afrekenen met de gevreesde vertrekbelasting. Amerikanen blijven verbonden met de IRS, waar ze ook wonen. Canadezen kunnen zich losmaken van het Canadese belastingsysteem, maar de Canada Revenue Agency (CRA) wil een laatste regeling.

Wat is een veronderstelde beschikking?

De CRA behandelt je vertrek uit Canada alsof je de meeste van je bezittingen hebt verkocht tegen de marktwaarde wanneer je een fiscaal niet-ingezetene wordt. Je zou nog steeds eigenaar kunnen zijn van deze activa, maar deze "veronderstelde vervreemding" betekent dat je vermogenswinstbelasting betaalt over de groei van je investering tot aan je vertrekdatum.

De CRA zal deze regel niet op alles toepassen. De volgende activa zijn vrijgesteld van veronderstelde vervreemding:

• Canadees onroerend goed en grondstoffen
• Activa gebruikt in Canadese bedrijven via een vaste inrichting
• Geregistreerde rekeningen zoals RRSP's, RRIF's en TFSA's
• Levensverzekeringspolissen in Canada (exclusief afgezonderde fondsen)
• Aandelenopties voor werknemers

Je hoeft je geen zorgen te maken dat je alles meteen moet betalen. Als je formulier T1244 invult, kun je het betalen van de vertrekbelasting uitstellen totdat je je bezittingen daadwerkelijk verkoopt. Zorg ervoor dat dit voor 30 april van het jaar na je vertrek is ingevuld. Voor belastingbedragen van meer dan €15.747 heb je een goede zekerheid nodig om te dekken wat je verschuldigd bent.

Hoe je op de juiste manier de residentiële relatie verbreekt

Om het Canadese belastingstelsel te verlaten, is meer nodig dan alleen een vliegticket kopen. Je "residentiële banden" zijn het belangrijkst voor de CRA. Je hebt een solide plan nodig om deze banden te verbreken.

Dit zijn je belangrijkste woonbanden:

• Je woonplaats (hoofdverblijfplaats)
• De verblijfplaats van uw echtgeno(o)t(e) of partner
• Locatie van uw afhankelijke personen

Je secundaire woonbanden zijn onder andere:

• Economische en sociale connecties (werk, bankrekeningen)
• Persoonlijke eigendommen die in Canada blijven
• Rijbewijzen, gezondheidskaarten en lidmaatschappen van clubs

In schril contrast hiermee diskwalificeert het houden van je Canadese huis je niet automatisch voor de status van niet-resident. Het verhuren werkt prima als je er niet onbeperkt toegang toe hebt of kortlopende huurovereenkomsten afsluit die een hint zijn om terug te komen. Het sluiten van al je bankrekeningen lijkt misschien een gunstig idee, maar het kan leiden tot boetes bij rekeningen op naam.

Laat je financiële instellingen weten dat je niet in Canada woont. Deze stap zorgt voor de juiste bronbelasting op inkomen uit Canadese bron en de juiste belastingstrookjes.

NR73- en immigratieaangiften indienen

Formulier NR73 (Determination of Residency Status) is een belangrijk document voor je vertrek. Je hoeft het niet in te dienen, maar het helpt om de officiële mening van de CRA over je verblijfsstatus te krijgen. Belastingdeskundigen raden vaak aan om dit formulier in te vullen wanneer je vertrekt, maar het bij de hand te houden tenzij iemand ernaar vraagt.

Je uiteindelijke belastingverplichtingen omvatten een vertrekbelasting aangifte die uiterlijk 30 april van het jaar nadat je Canada hebt verlaten, moet worden ingediend. Deze aangifte:

• Toont je officiële vertrekdatum
• Lijst van eigendommen die u bezat toen u vertrok
• Bevat benodigde belastingformulieren
• Rapporteert en betaalt vertrekbelasting (of kiest voor uitstel)

Je moet formulier T1161 (List of Properties by an Emigrant of Canada) indienen als de marktwaarde van je onroerend goed hoger is dan €23.855,25 wanneer je vertrekt. Als je dit niet doet, kun je tot € 2.385,53 aan boetes krijgen.

Voor onroerend goed met vermogenswinst heb je formulier T1243 (Deemed Disposition of Property by an Emigrant of Canada) nodig. Deze winst komt op schema 3 van je belastingaangifte.

Een slimme planning voor je vertrek kan je belastingfactuur aanzienlijk verlagen. Een ontmoeting met een grensoverschrijdende belastingspecialist een paar maanden voor je geplande vertrek helpt om alles te organiseren. Je zou zelfs sommige winsten uit de veronderstelde vervreemdingen kunnen compenseren door verliezen op te nemen.

Heb je nog steeds pensioenen of pensioenrekeningen in Noord-Amerika?

Veel expats maken zich zorgen over hun pensioensparen na hun verhuizing naar het buitenland. Deze pensioenrekeningen bevatten vaak het spaargeld van jaren van zorgvuldige planning. De regels veranderen zodra je in een ander land gaat wonen.

401(k), IRA en RRSP: Wat gebeurt er als je verhuist?

Amerikanen die naar het buitenland verhuizen, kunnen hun 401(k)- en IRA-rekeningen behouden. Je hoeft deze rekeningen niet te sluiten; ze blijven groeien op basis van je investeringen. Het wordt lastiger met nieuwe bijdragen. Voor de meeste 401(k)-regelingen moet je in de VS werken. Je kunt alleen blijven bijdragen als een Amerikaans bedrijf je aanneemt terwijl je in het buitenland woont.

Om bij te dragen aan IRA's heb je een inkomen uit arbeid nodig boven de FEIE-limiet (Foreign Earned Income Exclusion). De traditionele en Roth IRA-contributielimieten bereiken $6.500 per jaar in 2023. Dit gaat omhoog naar $7.500 voor Amerikanen ouder dan 50. Hier zit het addertje onder het gras: je kunt niet bijdragen aan een IRA als de FEIE al je inkomen dekt en je geen ander geld hebt dat binnenkomt.

Canadese RRSP's werken net als Amerikaanse 401(k)s als rekeningen met belastinguitstel. Je RRSP-investeringen groeien zonder belasting totdat je het geld eruit haalt. Je kunt je RRSP houden nadat je Canada hebt verlaten. Het nadeel? Opnames worden onderworpen aan een Canadese bronbelasting van 25% voor niet-ingezetenen. Je tarief kan dalen naar 15% als je minder dan twee keer de minimale jaarlijkse betaling opneemt.

Hoe krijg ik toegang tot deze accounts of hoe draag ik ze over?

Amerikanen die in het buitenland wonen, hebben verschillende opties voor hun Amerikaanse pensioenrekeningen:

1. Je 401(k) bij je oude werkgever houden (als ze dat toestaan)
2. Verplaats het naar een IRA om betere investeringsopties te krijgen en misschien lagere kosten te betalen
3. Overstappen naar een Roth IRA (maar je betaalt meteen belasting)

Pas op: sommige Amerikaanse aanbieders van pensioenrekeningen werken niet samen met mensen die buiten de VS wonen. Je rekening kan bevroren worden, met beperkingen te maken krijgen of zelfs gesloten worden. Als je overlijdt terwijl je in het buitenland woont, kan het zijn dat je echtgeno(o)t(e) die geen Amerikaans staatsburger is geen recht heeft op een echtelijke rollover.

Canadezen met RRSP's moeten hun deblokkeeropties controleren voordat ze Canada verlaten. De pensioenwetten laten niet-ingezetenen vaak toe om hun rekeningen volledig vrij te spelen. Je moet ook je RRSP omzetten in een Registered Retirement Income Fund (RRIF) of een andere optie voor pensioeninkomen kiezen op je 71e.

Fiscale gevolgen van vervroegd opnemen

Het vervroegd opnemen van geld van pensioenrekeningen gaat gepaard met hoge boetes bovenop de reguliere inkomstenbelasting. Amerikaanse rekeningen brengen een 10% boete in rekening voor opnames vóór de leeftijd van 59½ jaar. Je kunt dergelijke boetes vermijden met invaliditeitsclaims, bepaalde medische kosten of regelmatige periodieke betalingen.

De IRS ziet 401(k)- en IRA-uitkeringen als passief inkomen. Dit betekent dat je er volledig belasting over betaalt en dat je geen gebruik kunt maken van de Foreign Earned Income Exclusion. De Amerikaanse belastingregels gelden ongeacht waar je woont.

Buitenlandse belastingen zorgen voor extra hoofdpijn. Veel landen erkennen de belastingvrije status van Amerikaanse pensioenregelingen niet. Dit kan betekenen dat je twee keer belasting moet betalen. De VS heeft belastingverdragen met meer dan 60 landen die kunnen helpen, maar het is mogelijk dat vervroegde opnames niet in aanmerking komen voor deze voordelen.

Niet-ingezetenen die geld opnemen van Amerikaanse pensioenrekeningen worden geconfronteerd met een 30% bronbelasting. Belastingverdragen kunnen deze bronbelasting verlagen. Je hebt een formulier W-8BEN nodig om verdragsvoordelen te claimen. Zonder dit formulier wordt de volledige 30% ingehouden.

Niet-ingezetenen die geld opnemen uit Canadese RRSP's betalen 25% bronbelasting op forfaitaire bedragen. Periodieke pensioenuitkeringen kunnen in aanmerking komen voor een 15%-tarief. Als je deze belastingregels kent voordat je geld opneemt, bescherm je je pensioenspaargeld tegen onverwachte belastingrekeningen.

Bezit je Amerikaanse aandelen, ETF's of beleggingsfondsen?

Belastingsituaties worden complex als je over de grens belegt en dit kan je rendement aanzienlijk beïnvloeden. Als je een expat bent met Amerikaanse beleggingsrekeningen, moet je de belastingimplicaties begrijpen om je rijkdom te beschermen en complianceproblemen te vermijden.

Bronbelasting op dividenden

Je staatsburgerschap en verblijfsstatus bepalen hoe dividendbelastingen op Amerikaanse beleggingen werken. Niet-Amerikaanse ingezetenen betalen een 30% bronbelasting op Amerikaanse dividenden. Dit betekent dat er direct $300 wordt ingehouden op elke $1.000 aan dividenden.

Het goede nieuws is dat veel landen belastingverdragen hebben met de Verenigde Staten die dit tarief verlagen. De meeste verdragen verlagen het standaardtarief van 30% naar 15%. Je moet een formulier W-8BEN indienen bij je financiële instelling om dit lagere tarief te krijgen door te bewijzen dat je in het buitenland woont en in aanmerking komt voor het verdrag.

Voor Amerikaanse burgers die in het buitenland wonen, gelden andere regels voor dividendbelasting. Amerikaanse burgers moeten alle wereldwijde dividendinkomsten opgeven op formulier 1040, ongeacht waar ze wonen. Dividenden komen niet in aanmerking voor de Foreign Earned Income Exclusion, wat betekent dat je er volledig belasting over betaalt.

Waarom in de VS gevestigde ETF's misschien niet ideaal zijn

Expats hebben te maken met verschillende uitdagingen met in de VS gevestigde ETF's. Amerikaanse beleggingsfondsen laten niet-Amerikaanse ingezetenen geen nieuwe aandelen kopen, hoewel je kunt houden wat je al bezit. De effectenreglementering in verschillende landen creëert deze beperking.

Niet-Amerikaanse beleggers zijn mogelijk vermogensbelasting verschuldigd tot 40% over bedragen boven bepaalde drempels met in de VS gedomicilieerde beleggingen. Je kunt deze successierechten zelfs verschuldigd zijn als je geen Amerikaans staatsburger of ingezetene bent op het moment van overlijden.

In bepaalde regio's zijn er ook hindernissen op het gebied van regelgeving. De Markets in Financial Instruments Directive (MiFID) van de Europese Unie vereist een Key Information Document (KID) voor retailbeleggingsvehikels. Amerikaanse ETF-emittenten kunnen deze documenten niet leveren, omdat de Amerikaanse effectenwetgeving de prestatieprognoses die nodig zijn in KID's niet toestaat.

Amerikaanse expats die in het buitenland gevestigde beleggingsfondsen of ETF's bezitten, krijgen te maken met complexe PFIC-rapportagevereisten. Elke PFIC moet jaarlijks rapporteren op Form 8621, wat volgens de IRS meer dan 20 uur kost om in te vullen. PFIC's hebben te maken met een harde fiscale behandeling: winsten worden belast als gewoon inkomen in plaats van dat ze betere vermogenswinsttarieven krijgen.

Alternatieven zoals Ierse of Luxemburgse ETF's

ETF's die in Ierland gevestigd zijn, zijn populair geworden onder expats. Hun oorspronkelijke aantrekkingskracht komt voort uit het goede dubbelebelastingverdrag tussen Ierland en de Verenigde Staten, waardoor de bronbelasting op Amerikaanse dividenden verlaagd is van 30% naar 15%. Dit belastingvoordeel voegt jaarlijks ongeveer 0,15% toe aan uw rendement in vergelijking met ETF's die gevestigd zijn in landen zonder vergelijkbare verdragen, met name voor Amerikaanse indices zoals de S&P 500.

Ierse ETF's helpen u ook om u geen zorgen te maken over Amerikaanse successierechten. Beleggen in Ierse ETF's betekent dat u geen Amerikaanse successierechten hoeft te betalen die mogelijk van toepassing zijn op beleggingen in de VS.

Deze fondsen bieden zowel uitkerings- als kapitalisatieaandelen aan. Bij kapitalisatiefondsen wordt het dividend teruggestort in de belegging, wat u belastingvoordelen kan opleveren, afhankelijk van waar u woont.

Luxemburg is een andere populaire bestemming voor ETF's, met een marktaandeel van ongeveer 18% van de Europese ETF-markt en een vermogen van meer dan 300 miljard dollar. ETF's die in Luxemburg gevestigd zijn, betalen echter doorgaans de volledige Amerikaanse bronbelasting van 30% op Amerikaanse dividenden, waardoor ze minder fiscaal aantrekkelijk zijn dan Ierse ETF's voor blootstelling aan Amerikaanse aandelen.

Uw nationaliteit, verblijfsstatus en financiële situatie bepalen welke beleggingsstructuur het beste bij u past. Door samen te werken met adviseurs die verstand hebben van grensoverschrijdend beleggen, kunt u uw belastingen minimaliseren en tegelijkertijd voldoen aan alle relevante jurisdicties.

Waar is je geld nu? Bewaarders en toegang

Uw beleggingen hebben een veilige plek nodig wanneer u naar het buitenland verhuist. Veel expats schrikken zich rot wanneer hun financiële instellingen abrupt hun connecties verbreken, waardoor hun geld in onzekerheid achterblijft.

Waarom sommige Amerikaanse makelaars niet met expats willen werken

Amerikaanse bewaarders en vermogensbeheerders blijven doorgaans weg van niet-ingezeten cliënten. Dit gaat niet om u – het gaat om hun structuur. Amerikaanse financiële adviseurs mogen alleen legaal met Amerikaanse ingezetenen werken. Zodra u naar het buitenland verhuist, moeten ze hun relatie met u beëindigen.

Deze bedrijven kunnen niet goed omgaan met het papierwerk dat nodig is voor internationale klanten. Belastingrapportage en anti-witwasregels zorgen voor te veel werk voor bedrijven zonder de juiste opzet. Dit leidt ertoe dat klanten plotseling aanmaningen krijgen om hun geld op bepaalde data te verplaatsen. Soms worden hun rekeningen gewoon bevroren.

Bewaarders zoals Schwab of Interactive Brokers gebruiken

Het goede nieuws is dat sommige financiële bedrijven in actie zijn gekomen. Charles Schwab International verwelkomt Amerikaanse expats en laat hen een brokerrekening openen als ze daarvoor in aanmerking komen. Schwab-klanten krijgen:

• Rekeningen in U.S. dollar met cheques en debetkaarten
• Hulp bij internationale overschrijvingen en valutawissels
• Eenvoudige Amerikaanse belastingrapportage met online overzichten en 1099-formulieren

Interactieve makelaars (IB) is misschien wel de meest beschikbare optie wereldwijd, met klanten uit meer dan 200 landen. In tegenstelling tot Schwab, dat zich richt op de Amerikaanse markten, kun je bij IB op meer dan 150 markten handelen met 27 verschillende valuta. De goedkope forexhandel van IB is perfect voor expats die in vreemde valuta verdienen en uitgeven.

Beide platforms hebben hun beperkingen. Schwab werkt niet in elk land - je moet controleren of je in aanmerking komt via hun internationale accountmenu. Het platform van IB kan te ingewikkeld zijn als beleggen nieuw voor je is.

Hoe veilig geld naar het buitenland overmaken

Inwoners van de EU kunnen op geen van beide platforms in de VS geregistreerde ETF's kopen. Terwijl adviseurs die Schwab's institutionele platform gebruiken nog steeds aan deze beleggingen kunnen komen, kunnen gewone klanten dat niet. Het resultaat maakt het moeilijker voor beleggers om hun risico te spreiden.

Zorg ervoor dat je gekozen custodian in je nieuwe land werkt. Zelfs expatvriendelijke bedrijven hebben plaatsen waar ze niet werken, vooral landen waar sancties gelden tegen het Amerikaanse ministerie van Financiën.

Een Amerikaans adres gebruiken terwijl je in het buitenland woont is een gevaarlijk idee. Het kan fraude zijn en je zult problemen krijgen als het bedrijf erachter komt waar je echt woont. Je kunt het beste werken met legitieme grensoverschrijdende financiële dienstverleners die begrijpen wat het betekent om internationaal te investeren.

Vermogensplanning en risico's op successierechten

Estate planning wordt veel complexer wanneer activa internationale grenzen overschrijden. Je erfgenamen kunnen een groot deel van hun erfenis kwijtraken aan over het hoofd geziene belastingen. Dit fenomeen maakt grensoverschrijdende vermogensplanning aan te pakken cruciaal voor expats die hun financiën beheren.

Amerikaanse successierechten voor niet-ingezetenen

De IRS heeft een verborgen belastingval voor niet-Amerikaanse particulieren die Amerikaanse bezittingen hebben. Overlijden leidt tot belastingen op Amerikaans bezit tegen tarieven van 18% tot 40%. Amerikaanse burgers krijgen royale vrijstellingen, maar niet-ingezetenen krijgen slechts $60.000 aan bescherming. Een bescheiden appartement in Californië kan door deze kleine vrijstelling leiden tot een hoge belastingaanslag.

Activa die onderhevig zijn aan successierechten in de VS zijn onder andere:

• Amerikaans onroerend goed
• Materiële goederen die zich fysiek in de Verenigde Staten bevinden
• Aandelen in Amerikaanse bedrijven, zelfs als de certificaten in het buitenland worden gehouden
• Amerikaanse handels- of zakelijke belangen

Elk Amerikaans landgoed met een waarde van meer dan $60.000 moet binnen negen maanden na overlijden formulier 706-NA indienen. Sommige landen hebben successiebelastingverdragen met de VS die betere vrijstellingen bieden, waaronder Australië, Canada, Finland en het Verenigd Koninkrijk.

Canadese vermogenswinst bij overlijden

De Canadese belastingregels verschillen van de Amerikaanse successierechten door een "veronderstelde vervreemding"-benadering. De CRA ziet de dood als een verkoop van alle bezittingen tegen de marktwaarde vlak voor de dood. Dit betekent dat je vermogenswinstbelasting verschuldigd kunt zijn over de waardestijging, zelfs zonder iets te verkopen.

Berekeningen voor vermogenswinst omvatten:

• De reële marktwaarde van het onroerend goed op de overlijdensdatum
• Minus de aangepaste kostenbasis (oorspronkelijke kosten plus verbeteringen)
• Is gelijk aan de vermogenswinst of het vermogensverlies

Sommige eigendommen worden niet belast, zoals hoofdwoningen, gekwalificeerde landbouw- of visserijeigendommen en aandelen van kleine bedrijven. Het jaar 2024 splitst vermogenswinstberekeningen in twee periodes met verschillende inclusiepercentages voor vervreemdingen voor en na 24 juni.

Grensoverschrijdende testamenten en trusts

Het beheren van nalatenschappen over de grens brengt veel uitdagingen met zich mee op het gebied van planning en administratie. Elk land heeft zijn eigen successiewetten over het overdragen van bezittingen na de dood. Deze situatie maakt internationale testamenten van vitaal belang voor iedereen die bezittingen heeft in meerdere landen.

Trusts kunnen helpen bij grensoverschrijdende estate planning. Niet-Canadese inwoners met Canadese begunstigden kunnen baat hebben bij een "Granny Trust" om familievermogen te beschermen en tegelijkertijd Canadese belastingkwesties op te lossen. Niet-Amerikaanse inwoners met Amerikaanse begunstigden kunnen een Foreign Grantor Trust (FGT) overwegen.

De fiscale behandeling van buitenlandse trusts varieert op basis van hun classificatie. Buitenlandse niet-schenkerstrusts worden gewoonlijk belast zoals natuurlijke personen die geen ingezetene zijn, en betalen alleen belasting over inkomsten uit Amerikaanse bronnen. Uitkeringen van niet-uitgekeerde netto-inkomsten kunnen leiden tot strenge "teruggooiregels" om belastinguitstel te voorkomen.

Je hebt deskundige grensoverschrijdende belastingkennis nodig om je door deze complexe regels te loodsen en meer vermogen voor je erfgenamen te behouden.

Een compliant en globaal financieel plan opstellen

Voor het opbouwen van een sterke wereldwijde financiële strategie is meer nodig dan alleen het vermijden van belastingkwesties. Een goed uitgewerkt plan beschermt je vermogen en helpt je groeikansen te vinden over de grenzen heen.

Verschillend per valuta en geografie

Uw vermogen kan aanzienlijk afnemen als u in de ene valuta verdient, maar in een andere uitgeeft. Slimme beleggers bouwen portefeuilles met meerdere valuta's die op natuurlijke wijze bescherming bieden tegen valutaschommelingen. Geld spreiden over verschillende economieën helpt het risico van te veel in één markt hebben te verminderen.

De meeste succesvolle expats kiezen voor ETF's in de VS via concurrerende makelaars in plaats van meerdere internationale rekeningen. Deze methode maakt belastingrapportage eenvoudiger en biedt tegelijkertijd toegang tot wereldwijde markten via wereldwijde instrumenten voor het volgen van indices.

Ziektekostenverzekering en langdurige zorg in het buitenland

Expats zien vaak de planning van hun gezondheidszorg over het hoofd wanneer ze hun financiën beheren. Canadese ziektekostenverzekeringen stoppen meestal na 6-8 maanden in het buitenland. Een verzekering voor reizigers dekt alleen noodgevallen, geen lopende gezondheidsproblemen. Ongeveer 2,8 miljoen Canadezen wonen in het buitenland en ze hebben allemaal verschillende dekkingsopties nodig.

Wereldwijde ziektekostenverzekeringen bieden een gedetailleerde bescherming die ziekenhuisopnames, regelmatige controles en evacuatiediensten omvat. Deze wereldwijde polissen nemen de plaats in van zowel provinciale medische dekking als uitgebreide ziektekostenverzekeringen in je eigen land.

Werken met grensoverschrijdende financiële adviseurs

Experts die meerdere jurisdicties kennen, kunnen je wegwijs maken in de complexe regelgeving voor expats. Ze begeleiden je bij het beheer van valutarisico's, de naleving van PFIC's en de beste beleggingsstructuren. Hun uitgebreide financiële planning zorgt ervoor dat alle aspecten van je financiën soepel samenwerken.

Tenslotte

Leven als expat maakt je financiën ingewikkeld, vooral als je banden hebt met Noord-Amerika. Je moet je vermogen in het buitenland beschermen door de belastingimplicaties, rapportagevereisten en investeringsopties te begrijpen.

Burgers van de Verenigde Staten staan voor unieke uitdagingen, omdat hun belastingverplichtingen hen wereldwijd volgen. Je aangifteverplichtingen blijven gelden in welk land je ook woont. In deze situatie is naleving van de FBAR-vereisten en de PFIC-regels van vitaal belang om zware boetes te vermijden. Canadese burgers hebben het anders: zodra ze zich niet meer in het land vestigen, stoppen hun belastingverplichtingen. Ze moeten echter nog wel vertrekbelastingen en inkomsten uit Canadese bronnen betalen.

Pensioenrekeningen brengen hun eigen uitdagingen met zich mee. Hoewel het mogelijk is om je 401(k), IRA of RRSP te behouden nadat je naar het buitenland bent verhuisd, heeft het opnemen van geld belastingimplicaties, afhankelijk van je specifieke situatie. Je investeringsaanpak moet ook opnieuw bekeken worden, aangezien fondsen in de VS misschien niet je beste keuze zijn als expat.

Een financiële bewaarder vinden kan lastig zijn. Veel Amerikaanse brokers werken niet met buitenlandse klanten. Maar sommige bedrijven, zoals Schwab International en Interactive Brokers, verwelkomen expats. Met deze platforms kun je je beleggingen spreiden over verschillende valuta's en regio's om je te beschermen tegen wisselkoersveranderingen.

Estate planning heeft extra aandacht nodig, omdat grensoverschrijdende nalatenschappen te maken kunnen krijgen met een grote belastingdruk. Zonder de juiste planning kunnen Amerikaanse successierechten of Canadese beschikkingsregels een groot deel van de erfenis van je erfgenamen in beslag nemen.

Financiën beheren als expat vereist specifieke expertise en zorgvuldige planning. Door te werken met adviseurs die verstand hebben van grensoverschrijdende situaties, kun je ervoor zorgen dat je financiële plannen aan de regels voldoen en optimaal zijn voor een internationaal leven.. Deze allesomvattende aanpak beschermt uw vermogen, terwijl u geniet van uw wereldwijde levensstijl zonder financiële zorgen.